Nu ik de keus heb gemaakt om vanuit mijn Hart te leven en te handelen gebeuren er ongelofelijke dingen in mijn leven! Een tijd geleden werd ik gevraag om mee te doen aan een workshop wat je met Klank kan doen bij grote calamiteiten. Niet dat ik hier ervaring mee heb maar vanuit mijn Hart had ik het gevoel dat ik er bij moest zijn. Vervolgens kom ik daar voor de eerste keer de liefde van mijn leven tegen, wat een cadeau! Nu gingen we op een vrijdag en zaterdag voor een vervolg waarbij we veel mochten oefenen in het afstemmen en muziek maken voor mensen in nood. Op zondag rijden we door Amsterdam en komen we op een 1 baans weg stil te staan waar op nog geen 5 meter afstand voor onze ogen een verkeers slachtoffer wordt gereanimeerd. Vreselijk, gelukkig waren alle hulpverleners er al, de trauma helikopter, brandweer, politie en een ambulance. Het zag er niet goed uit. Mijn autoraampje stond open, de sirenes waren uit en er was een serene stilte terwijl de hulpverleners op een rustige wijze hun werk deden. Alle respect voor deze mensen. Voor ik het wist bracht ik in praktijk wat we 2 dagen hadden geoefend, me afstemmen op het slachtoffer en geruststellend neurieen en klanken maken zodat het slachtoffer zich gesteund voelt (het is onderzocht dat je een veel sterker gehoor hebt in zo’n situatie). Dankbaar voelde ik me dat ik dit mocht doen, niemand had last van ons, we waren daar “toevallig” tot we achteruit weg moest rijden om de baan vrij te maken voor de hulpverleners. Een paar dagen later hoorden we “toevallig” op een feestje dat er allemaal kaarsjes en bloemen liggen op die plek. Ik wens dat deze verkeers slachtoffer en alle andere verkeers slachtoffers op een rustige manier mogen over gaan, Rest In Peace, Petra Drummend Hart.

Dubbelvels damhert drum gemaakt door Annejan 11 jaar oud in 2008.

Door de vleugels op mijn pad werd ik mij steeds bewuster van alle tekens op mijn pad! Ik kreeg een mooie handdrum van vrienden die ik zelf gerepareerd heb, ik maakte zelf een bizondrum, deze keer enkel vel maar met een prachtig, diep geluid, dit kan ik toch niet alleen voor mezelf houden maar mag de wereld in! Mijn jonste zoon Annejan wilde toen hij 11 jaar oud was zo ontzettend graag een grote dubbelvels drum maken, zo bijzonder, de drum was bijna groter dan Annejan is. We hadden een deal, hij mocht een drum maken als ik hem mag gebruiken voor drumcirkels, dat was ok. Iedereen vindt deze drum geweldig, wat mooi en fijn dat ik zuinig was geweest zodat we dit kunnen betalen maar wat een enorme ervaring ook voor mijn jongste zoon om 2 dagen een proces in te gaan en een drum te maken. Het verwonderde mij hoe hard en serieus hij aan zijn drum werkte, dat viel niet altijd mee en waren hele processen. Zelf had ik op dat moment weer een les in “los laten en vertrouwen hebben” omdat ik ook een drum aan het maken was en hem niet kon helpen, het is echt hard werken maar zie hier het resultaat! Tot een volgende blog, tot ziens of tot drums.

Een jaar later, ook op 2de Kerstdag maar dan dus 2007 vond ik zelf mijn eerste vleugel. We waren in Maastricht bij familie om Kerst te vieren en midden in de stad, naast een kerk lag een dode duif. Direct ging ik bidden voor deze duif en ik dankte haar voor haar leven, voor het mooie koeren, de jongen die ze heeft groot gebracht en de prachtige manier waarop ze lucht en land verbonden heeft. Ik vroeg haar of ik een vleugel mocht meenemen en ja, het was goed! Natuurlijk had ik totaal geen gereedschap bij me maar de rechter vleugel liet zo los, het heeft zo moeten zijn. De rest van de duif heb ik op een rustig plekje gelegd onder wat herfst blaadjes met nogmaals een grote dank je wel voor Grote Geest. Wat bijzonder, een wit met beetje bruine duive vleugel. De duif staat voor mij symbool voor liefde, vrede maar ook thuis komen in je hart. De duif kan altijd de weg naar haar huis terug vinden, waar je haar ook los laat. Niet wetende dat ik een half jaar later mijn Drumcirkels zou gaan starten en ik deze duive vleugel ga gebruiken bij de afsluiting!

De vleugel van een duif met hand gemaakte, beschermend handvat van herten huid.

Elke keer verbaas ik mij weer over de pracht en eenvoud van de natuur! Alles zo mooi in balans. Aangezien de bacterieen op onze huid de veren kunnen beschadigen maak ik altijd een handvat.

Een half jaar later vond ik ook nog een dode moeder eend, ook hiervan mocht ik een vleugel mee nemen. Erg fijn want de eend verbindt lucht, land en water, een krachtige energie. Verder zorgt de moeder eend heel goed voor haar kinderen, dat wil ik ook graag doen voor mijn kinderen en alle kinderen en volwassenen die mij komen … dus heb ik Grote Dankbaarheid voor deze gaven van Grote Geest!

Iedereen fijne Pinkster dagen, tot blogs of tot ziens, harte groet, Petra.

Vleugel eend met handvat van herte huid.

Elke keer als ik mijn drum bespeelde werd ik blij in mijn hart, dat is nog steeds zo!!!

Een goede vriendin wees mij op de komst van een bijzondere man uit Amerika, Big Heart. Een vrijwilligers organisatie zorgt dat hij 2 keer per jaar naar Nederland kan komen voor zweethut ceremonie’s. De eertse keer vond ik het spannend om te gaan maar het voelde als thuis komen, veel songs heb ik hier geleerd maar ook van anderen. Elke keer was de zweethut voor mij zo helend en kwam ik steeds dichter bij mezelf, vele lessen kwamen op mijn pad en ik kwam steeds dichter bij mijn eigen kern. De ekstervleugel kreeg ik van een oude vriendin uit Drenthe, “toevallig” kwam ik langs toen zij aan het opruimen was. De combinatie zwarte, witte en blauwe veren betekent dat  er nieuwe liefde komt  in je leven, dat kwam er zeker, zowel in mijn relatie als in mijn hart, oud zeer mocht ik los laten… De ekster herinnert ook dat er magie mag zijn in je leven, wat een geweldige energie en wat fijn dat ik deze vleugel “mag” gebruiken als ik een drumcirkel begin. Deze vleugel kreeg ik op 2de Kerstdag 2006.

Mijn levenspad vervolgde zich verder met de ring. Vanaf het moment dat ik ging scheiden kwam de ring aan mijn linker ringvinger waar hij nog steeds is. Vele boeken over, door of met indianen kwamen op mijn pad en oh, wat heb ik gehuild toen ik de “Whale rider” een Maori film ging kijken. Zoveel herkenning. Vervolgens wees een vriendin me de weg naar Big Heart in Driebergen, hier voelde ik mij werkelijk thuis komen en sinds een aantal jaren ben ik vrijwilliger bij deze bijzondere stichting, kijk maar eens op www.bigheart.nl . Veel levenslessen kwamen op mijn pad maar ook de drum! Met andere vrienden ging ik mee naar het Eigentijds festival waar veel workshops te volgen waren, echter, ik werd geroepen door de drum en heb alleen maar bij de drumcirkel gezeten waar mijn hart zich opende. Snel kwam het verlangen om een eigen drum te maken wat ik 7 jaar geleden ook gedaan heb.

Dubbelvels sjamanendrum edelhert en damhert

Ben nog steeds super blij met deze drum, ze zingt zo mooi en leidt me altijd zodat ik het juiste doe als ik drum, zing of praat. Mijn hart wordt elke keer weer geraakt en ik word enorm geaard. Er werd me gezegd dat ik meer zou gaan doen met mijn drum. Zelf had ik geen idee, ik liet het lekker open en vervolgde mijn levenspad… Tot ik gevraagd werd om voor iemand te drummen die in een diepe rouwverwerking zat, dit ging wonderbaarlijk goed. Mijn hart werd nog blijer!

Voor nu wens ik iedereen een heerlijk weekend, een volgende keer vertel ik verder van mijn blije hart.

Ruim 17 jaar geleden kreeg ik van een lieve oom en tante, die voor mij het voorbeeld waren van een liefdevolle relatie, een prachtige ring. Mijn oom had aan mijn tante deze ring gegeven bij 50 jaar huwelijk, ik was hun enige achter nichtje en ze vonden beide dat deze ring beter bij mij paste!